• BENVIDOS Ó BLOG DE RAFA QUINTÍA

  • SOBRE O AUTOR

  • © Fotografías blog: Rafa Quintía

  • MARIÑA: DE DEUSA A SANTA

  • MONTE DAS CROAS: ANTROPOLOXÍA DUN CASTRO

  • ANÁLISE ESTRUTURAL E SIMBÓLICA DO MITO DA MOURA

  • LA HISTORIA DE GALICIA EN 50 LUGARES

  • USO SIMBÓLICO DO CUARZO NA CULTURA GALEGA. Aspectos etnográficos e arqueolóxicos

  • PATRIMONIO INMATERIAL DE SAN MARTIÑO DE SALCEDO

  • ALICORNIO. O PODER DO CORNO DE UNICORNIO NA MEDICINA TRADICIONAL GALEGA

  • A NOSA SEÑORA DA LANZADA. Estudio antropológico de un santuario costero.

  • PARA CANTAR VEÑO EU! Unha viaxe pola cultura musical galega da man dos Chichisos

  • DE VELLO, GAITEIRO! Biografía do grupo de música tradicional Os Chichisos

  • DEUSES, MITOS E RITOS DO MONTE DO SEIXO. Unha proposta interpretativa en clave céltica.

  • Á SOMBRA DE BOUZA PANDA. Poemario de trincheira e maldizer

  • MUÍÑOS, A MEMORIA DA AUGA.

  • Documental “SETE CAMIÑOS. ENCRUCILLADA DO TEMPO”

  • Documental “COMUNEIROS. Cen anos de vida e loita polo monte de Salcedo”

  • Documental “Monte do Seixo. A Montaña Máxica”.

  • Curtametraxe documental “NOITE DE REIS COS CHICHISOS”

  • A PEDRA DO FUNDAMENTO

  • “FEITO NA CASA”

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº6

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº5

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº4

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº3

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº2

  • “FOL DE VELENO. Revista de Etnografía e Historia de Galiza”. Nº1

  • ALBIÓN GALAICA

  • “GALICIA ENCANTADA: O país das mil e unha marabillas”

  • “OS MOUROS E AS MOURAS: MÁXICOS ENIGMÁTICOS DA MITOLOXÍA POPULAR”. Actas das V Xornadas de literartura de tradición oral.

  • POEMARIO DOS GAFOS. Obra colectiva.

  • CATÁLOGO-GUÍA do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños

  • AS PONTES DE PONTEVEDRA. Libro da exposición do mesmo nome. (Obra colectiva)

  • ATAS DAS JORNADAS DA LITERATURA GALAICO-PORTUGUESA 2012-2014

  • ACTAS DAS II XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ACTAS DAS I XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ENTRADAS POR ORDE CRONOLÓXICA

  • CONTADOR

    • 114,229 hits
  • Follow Á Sombra de Bouza Panda on WordPress.com

TRADICIÓN SUBVENCIO-NADA

Enténdese que as axudas que dan as administracións públicas ás asociacións culturais teñen como fin axudar ó finanzamento destas entidades que levan a cabo unha importante labor cultural e social que moitas veces deberían facer as administracións, e que por ser sen ánimo de lucro carecen normalmente de recursos para levar a cabo as súas actividades culturais. Estas mesmas administracións presumen publicamente da cantidade de cartos que, en forma de subvencións, dan para estes fins.

Ata aquí o que se coñece. Pero ninguén explica a segunda parte do conto polo que ímolo facer nós cun exemplo moi ilustrativo de onde acaban moitas veces estas axudas a ver se serve para que algúns reflexionen sobre o “curioso” proceder.

Recentemente a asociación cultural os Chichisos, que dito sexa de paso leva xa unha década axudando a recuperar, manter e divulgar o noso acervo cultural, traballando arreo, de balde e moitas veces con cargo ós seus petos, solicitou unha subvención á Deputación Provincial de Pontevedra. A resposta chegou recentemente e foi afirmativa, concedéronnos o 5% do total solicitado. Aínda que a cantidade é pírrica aceptámolo con agradecemento, pois como se di “a cabalo regalado non lle míre-lo dente” aínda que o de regalo sexa relativo pois os cartos saen de todos nós.

A sorpresa veu cando soubemos que para cobrar esa subvención debemos xustifica-lo 100% do total dos cartos solicitados aínda que deses cartos tan só nos deran un 5%. Por dicilo claramente; se unha asociación cultural pide unha subvención, porque se entende que non ten cartos, de 1000 € para material ou para levar a cabo unha actividade e a Deputación lle concede 50 € (o 5%), cando esta asociación cultural queira cobrar eses

50 € terá que xustificar que gastou 1000 €. É lóxico e necesario que se xustifique o investimento dos cartos concedidos pero o que non é normal é que se obrigue a xustificar un gasto para o cal a asociación non ten cartos, porque de telos non pediría a subvención para facer esa actividade ou ese investimento en material. E aquí está o truco do almendruco.

O resultado desta política é claro:

Por unha banda as pequenas asociacións, que son a maioría e que non teñen cartos dabondo para levar a cabo o importante labor cultural que fan, vense na obriga de renunciar a esas subvencións, como é o noso caso, pois non poden xustificar un gasto para o cal carecen de recursos económicos aínda que lles sobren ganas, folgos, traballo e ilusión, cousas das que soen carece-los que manexan eses mesmos cartos.

Por outra banda esas axudas acaban nos petos daquelas catro asociacións fortes e con recursos suficientes como para xustifica-la totalidade dos cartos solicitados e ter dereito a cobra-la subvención. É dicir, que os cartos acaban onda sempre, nas mans dos que máis cartos teñen dervituándose o fin destas axudas, que non é outro que potenciar, fomentar e colaborar con estas entidades culturais que tan necesario labor fan para que este pobo antigo e sabio, cunha riqueza cultura incalculable, non acabe converténdose nun pobo analfabeto, pobre e manexable. Aínda que quizais, ben pensado, iso sexa o que queren algúns. En fin, éche o que hai…

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: