“Fican lonxe”

 

Xa fican lonxe, meu amor.

Xa fican lonxe da terra

e fican lonxe dos homes.

 

Fican lonxe os tempos

nos que o futuro estaba

nas mans de homes

bos e xenerosos.

 

Xa fican moi lonxe,

chantados na memoria

dos que soñaron unha vez

cun mundo mellor.

 

Fican lonxe, meu ben.

E nós habemos  ficar eiquí,

agardando a triste resaca

dun tempo que xa pasou.

 

Rafael Quintía

Extraído do poemario “Á sombra de Bouza Panda. Poemas de trincheira e maldizer”

Advertisements

Posted on 11 Novembro 2008, in 04. RELATOS, POEMAS E PARTITURAS. Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s

%d bloggers like this: