“Memoria Histórica”

p1010109

Agarda

tralos vidros da xanela

Como sempre,

sentada

no frío parladoiro de pedra.

Agarda.

Tecendo na mente

vellas lembranzas,

esquecendo cunetas.

Bordando saudades

cos retallosdunha vida roubada.

Agarda calada

tralos cristais,

perdidos os ollos nas leiras.

Naquelas leiras

que a sarabia tinguiu de canas

Como o tempo fixo con ela.


Agarda,

tralos vidros dos seus ollos

que a vida tornou calados

naquel verán

de xordos,

de mudos,

de cegos.


Agarda.

No silencio que a matou.

Agarda.

Dende o día que o levaron.


Rafael Quintía

Extraído do poemario “Á sombra de Bouza Panda. Poemas de trincheira e maldizer”

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: