AS ÁRBORES DE MONTERO RÍOS

Corrían os derradeiros anos do século XIX cando aconteceu a anécdota que agora lles vou relatar e que reflicte de xeito maxistral a sabedoría —ou máis ben listura— do “paisano galego”.

Resulta que as árbores da finca do político e xurista Don Eugenio Montero Ríos entrábanlle na horta dun labrego veciño da parroquia de Salcedo, cos sabidos perxuizos que a sombra orixina nos cultivos. Por varias veces foi falar o veciño co capataz da finca para ver si lle podían derramar as polas que lle invadían a horta e tantos problemas lle estaba a dar. Pero todo intento era inútil. Farto de que o capataz non lle fixera caso pediu audiencia co propio Montero Ríos. E así foi como un día que o político galego veu de Madrid accedeu recibi-lo campesiño.

O labrego, coa listura que da a fame e a necesidade, expúxolle a Montero Ríos o litixio que tiña un suposto amigo del cun veciño, cuxas árbores invadían a súa propiedade e non accedía a cortalas. O deputado progresista—que chegaría a ser ministro de Xustiza—, douto en leis como avogado que era, díxolle:

-O caso está moi claro, o veciño ten que corta-las polas que lle entran na finca ó seu amigo. Iso é o que claramente di a lei. Pero claro —dixo o labrego— é que o veciño non lle fai caso ó meu amigo e quere corta-las polas.
-Nese caso o seu amigo ten dereito a podarlle as árbores a rente do seu linde.
Respondeu Montero Ríos.
-Don Eugenio, para vostede iso é fácil de dicir por que é quen é, pero o meu amigo o un pobre labrego e ninguén lle vai facer caso. ¿Vostede faríame o favor de asinarme un escrito dicindo que ten dereito a córta-las polas que lle entren na súa finca?
-Claro que si, home, claro que si.

Ó día seguinte o labrego cortou a rente tódalas polas das árbores de Montero Ríos que lle invadían a súa finca. Inmediatamente achegouse o capataz para recriminalo polo que estaba a facer, momento ese no que o pícaro labrego sacou o papel asinado polo mesmísimo Don Eugenio Montero Ríos e espetoullo na cara ó servil capataz. Cando o capataz foi co conto ó político disque este ferveu de rabia ante a idea de que el, Don Eugenio Montero Ríos, fose enganado por quen cría un simple labrego.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: