• BENVIDOS Ó BLOG DE RAFA QUINTÍA

  • SOBRE O AUTOR

  • © Fotografías blog: Rafa Quintía

  • A LINGUAXE DAS CAMPÁS. ETNOGRAFÍA DOS SINOS

  • MARIÑA: DE DEUSA A SANTA

  • MONTE DAS CROAS: ANTROPOLOXÍA DUN CASTRO

  • ANÁLISE ESTRUTURAL E SIMBÓLICA DO MITO DA MOURA

  • LA HISTORIA DE GALICIA EN 50 LUGARES

  • USO SIMBÓLICO DO CUARZO NA CULTURA GALEGA. Aspectos etnográficos e arqueolóxicos

  • PATRIMONIO INMATERIAL DE SAN MARTIÑO DE SALCEDO

  • ALICORNIO. O PODER DO CORNO DE UNICORNIO NA MEDICINA TRADICIONAL GALEGA

  • A NOSA SEÑORA DA LANZADA. Estudio antropológico de un santuario costero.

  • PARA CANTAR VEÑO EU! Unha viaxe pola cultura musical galega da man dos Chichisos

  • DE VELLO, GAITEIRO! Biografía do grupo de música tradicional Os Chichisos

  • DEUSES, MITOS E RITOS DO MONTE DO SEIXO. Unha proposta interpretativa en clave céltica.

  • Á SOMBRA DE BOUZA PANDA. Poemario de trincheira e maldizer

  • MADAMAS E GALÁNS. HISTORIA DO ENTROIDO DE COBRES

  • MUÍÑOS, A MEMORIA DA AUGA.

  • Documental “SETE CAMIÑOS. ENCRUCILLADA DO TEMPO”

  • Documental “COMUNEIROS. Cen anos de vida e loita polo monte de Salcedo”

  • Documental “Monte do Seixo. A Montaña Máxica”.

  • Curtametraxe documental “NOITE DE REIS COS CHICHISOS”

  • A PEDRA DO FUNDAMENTO

  • “FEITO NA CASA”

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº6

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº5

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº4

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº3

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº2

  • “FOL DE VELENO. Revista de Etnografía e Historia de Galiza”. Nº1

  • ALBIÓN GALAICA

  • “GALICIA ENCANTADA: O país das mil e unha marabillas”

  • “OS MOUROS E AS MOURAS: MÁXICOS ENIGMÁTICOS DA MITOLOXÍA POPULAR”. Actas das V Xornadas de literartura de tradición oral.

  • POEMARIO DOS GAFOS. Obra colectiva.

  • CATÁLOGO-GUÍA do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños

  • AS PONTES DE PONTEVEDRA. Libro da exposición do mesmo nome. (Obra colectiva)

  • ATAS DAS JORNADAS DA LITERATURA GALAICO-PORTUGUESA 2012-2014

  • ACTAS DAS II XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ACTAS DAS I XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ENTRADAS POR ORDE CRONOLÓXICA

  • CONTADOR

    • 117,218 hits
  • Follow Á Sombra de Bouza Panda on WordPress.com

A PEDRAFITA DO ALTO DO COUSO

Xa teño falado aquí outras veces sobre as pedrafitas galegas, sobre todo a raíz do artigo de Alberte Alonso que publicamos no anuario Fol de Veleno. Dicía entón, e repito agora, que Galicia está chea de pedrafitas, unhas reutilizadas como marcos de termo, outras transformadas en cruceiros, en postes de peches, en cachotería de muros, etc, etc, e moitas outras aínda perdidas nos nosos montes. Desmontamos, deste xeito,  o falso mito de que no noso país non hai apenas menhires, exceptuado a sempre citada Lapa de Gargantáns, no concello pontevedrés de Moraña. Hoxe traio a este diario de viaxe virtual outra significativa mostra deses megálitos galegos: o Marco do Couso.

 

Coñecín o Marco do Couso hai xa uns meses grazas ó amigo José Gavilanes, quen me levou onde se localiza a fermosa pedrafita. O marco do Couso, no Alto do Couso, indica a fronteira entre os concellos ourensáns de Maceda e Esgos é, xa que logo, unha pedafira reutilizada como marco de termo.

 

O menhir, pois iso é o que é, esta cuberto de coviñas, indicio suficiente para afirmar que non se trata dun marco medieval. Ademais presenta na súa parte alta un peculiar rebaixe similar ós que ten estudado Alberte Alonso nas pedrafitas que el considera de posible uso astronómico. No caso que nos ocupa a orientación do marco é de 130º SE-NW.

A pedafita do Couso foi, asemade,  reutilizada como poste dun cercado e aínda hoxe se pode ver parte do antigo arame do peche atado á súa base. Todo un exemplo de reciclaxe e reutilización ó longo do tempo: de pedrafita megalítica a marco de termo para rematar como poste do peche dunha finca.

 

Non podo asegurar se o seu emprazamento actual é o orixinal. O que si sabemos é que  aínda hoxe segue a ser un referente importante para a comunidade local pois é, como xa dixen, o marco de termo entre os dous municipios.

 

Velaí pois unha mostra máis das numerosas pedrafitas ou menhires que aparecen espallados pola nos xeografía: a Pedrafita do Alto do Couso, un megálito a coñecer, conservar e protexer.

 

Non quero remata-la crónica sen comentar outro interesante lugar. Moi perto de onde se atopa o Marco do Couso e continuando pola mesma estrada chegamos a un outeiro rochoso coñecido como Os Penedos da Moura.

 

Os pelouros que coroan o outeiro están adobiados con cruces de termo pois é xusto por este accidente xeográfico, ó igual que ocurría co Marco do Couso, por onde transita o linde entre os concellos de Esgos e Maceda.

 

No alto do outeiro atopamos una pala ou abrigo natural. Non conseguín dar con ningunha referencia oral ou lenda que xustifique o topónimo pero non deixo de imaxinar que posiblemente nesa espenuca estea a explicación ó nome do outeiro, porque posiblemente sexa esa peculiar cova a morada da moura que deu nome ó lugar, ou cando menos, iso quero crer eu.

Advertisements
%d bloggers like this: