• BENVIDOS Ó BLOG DE RAFA QUINTÍA

  • SOBRE O AUTOR

  • © Fotografías blog: Rafa Quintía

  • MARIÑA: DE DEUSA A SANTA

  • MONTE DAS CROAS: ANTROPOLOXÍA DUN CASTRO

  • ANÁLISE ESTRUTURAL E SIMBÓLICA DO MITO DA MOURA

  • LA HISTORIA DE GALICIA EN 50 LUGARES

  • USO SIMBÓLICO DO CUARZO NA CULTURA GALEGA. Aspectos etnográficos e arqueolóxicos

  • PATRIMONIO INMATERIAL DE SAN MARTIÑO DE SALCEDO

  • ALICORNIO. O PODER DO CORNO DE UNICORNIO NA MEDICINA TRADICIONAL GALEGA

  • A NOSA SEÑORA DA LANZADA. Estudio antropológico de un santuario costero.

  • PARA CANTAR VEÑO EU! Unha viaxe pola cultura musical galega da man dos Chichisos

  • DE VELLO, GAITEIRO! Biografía do grupo de música tradicional Os Chichisos

  • DEUSES, MITOS E RITOS DO MONTE DO SEIXO. Unha proposta interpretativa en clave céltica.

  • Á SOMBRA DE BOUZA PANDA. Poemario de trincheira e maldizer

  • MUÍÑOS, A MEMORIA DA AUGA.

  • Documental “SETE CAMIÑOS. ENCRUCILLADA DO TEMPO”

  • Documental “COMUNEIROS. Cen anos de vida e loita polo monte de Salcedo”

  • Documental “Monte do Seixo. A Montaña Máxica”.

  • Curtametraxe documental “NOITE DE REIS COS CHICHISOS”

  • A PEDRA DO FUNDAMENTO

  • “FEITO NA CASA”

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº6

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº5

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº4

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº3

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº2

  • “FOL DE VELENO. Revista de Etnografía e Historia de Galiza”. Nº1

  • ALBIÓN GALAICA

  • “GALICIA ENCANTADA: O país das mil e unha marabillas”

  • “OS MOUROS E AS MOURAS: MÁXICOS ENIGMÁTICOS DA MITOLOXÍA POPULAR”. Actas das V Xornadas de literartura de tradición oral.

  • POEMARIO DOS GAFOS. Obra colectiva.

  • CATÁLOGO-GUÍA do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños

  • AS PONTES DE PONTEVEDRA. Libro da exposición do mesmo nome. (Obra colectiva)

  • ATAS DAS JORNADAS DA LITERATURA GALAICO-PORTUGUESA 2012-2014

  • ACTAS DAS II XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ACTAS DAS I XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ENTRADAS POR ORDE CRONOLÓXICA

  • CONTADOR

    • 114,139 hits
  • Follow Á Sombra de Bouza Panda on WordPress.com

PREGOEIRO NO ENTROIDO DE SALCEDO

Os organizadores do Entroido de Salcedo tiveron a ben convidarme este ano a dar o pregón do Entroido na miña parroquia. Nun país onde ninguén é profeta na súa terra que polo menos o deixen ser pregoeiro xa é motivo de orgullo e satisfacción como dicía aquel rei que se xubilou. Alí estaremos, agradecidos polo convite e faremos o que poidamos ou nos deixen, que xa sei dalgún que quere ir con tomates. Por certo, o de celebrar o Entroido en plena Coresma xa é tradición e o do lacón tamén. En Salcedo somos así.

11031069_928786510500100_647121845834152377_n

IMG-20150312-WA0001

Advertisements

3 Respostas

  1. Amigo Rafa, sigo sin entender coma seguides empregando o término pirroquia cando non é un nome recollido coma oficial; ademáis o termo ten un tufo relixioso que bota pratrás. Eu, simplesmentes emprego ou aldeía, aldea, luar ou lugar, pobo.
    [Xa que denantes que ese termo sempre teremos os <i<ceviles…Xa sabes que eu non rezo con cousas desas, e prefiro manter unhas distancias que nuetralicen os pensamentos e ritos superticiosos nos que se moven as relixiós aínda que sexan complexas e con máis de mil centurias. Non lle atopo diferencias entres as paganas das que parten ou mesturando asuntos varios para fecerse co mercado das devociós]

    Unha vede con un amigo e profesor meu, nos anos mozos do ensino dicía que o termo mías cativo era pirroquia. Eu ratifiqueulle o dito e expuxen os outros dos que il xa non se lembreba ou non quería lembralos por interese. Xa que unhas coma pirroquias tenhen o costume de ter os luares dentro das súas xuriccións e logo nelas emgloban os termos e os intereses que lles peta a ganha.
    Xa sabes que eu non ando mio dacordo con iso, xa que é unha razón que eles queren ter por encima das nosas cacholas.
    O termo pirroquia non é oficial e ten unhas connotaciós que nas acepciós son un conxunto de xente a beira dunhas cousas comúns; máis non é o millor das parolas empregadas…paréceme a min…Xa cada un é livre (de penas livres) de por o que lle de a ganha…
    Só iso, un xuízo das costumes que isas instituciós supersticiosas tenhen por eí…Sonche cousas do demo.
    Ao fin e ao cabo, sonche apuntes…Un falar por falar… :)´

    Longas apertas e lembranzas pra os amigos de Verín, Moncho, Losada, Home da Pedra, Castro, etc…
    E xa falaremos do teu libro ou cenfollas e coma mercalo
    BreveSaúdoS

    • Unha boa reflexión querido amigo. Certamente o tema dá para un bo debate. Eu, xa sabes, que uso o de parroquia porque, alén da súa orixe relixiosa pero alicerzada nunha organización territorial xa preexistente, para min é parte fundanmental da identidade e da cultura inmaterial de Galicia, nun sitios mási ca nouitros, certamemte. Tamén o son as advocacións dos santos de cada parroquia, e aínda que eu sexa pouco de santos e misas a cultura é como é, con cousas que nos gustan máis e outras menos. En todo caso, para salcedo tampouco sería aplicable aldea ou lugar pois Salcedo ten moitos lugares e moitas aldeas, é xa que logo unha parroquia e incluso ás veces nin se lle chama salcdo e se lle chama directamente San Martiño (de Salcedo). De todos os xeitos o feito de que haxa “cousas” non oficiais neste país xa sería motivo de conservación. Como bo galego tendo a desconfiar do oficial. Por certo, a min tampouco me gusta moito o termo Estado, con grande tufo franquista; nin Nación que lembra a nacionalismos centralistas, nin siquera Comunidade Autónoma que semella un patio de veciños. A min o que realmente “me pone” é pobo e cultura. Eu sonche moi indixenista. Que queres, somos todos así de raros. Unha forte aperta e a ver se nos vemos de novo por terras e Verín e parolamos xuntos ao redor dunha cunca e viño….como Dios manda.

      • Pois…é…
        Entón estamos dacordo xa que de tantas verbas eu tamén fico malamente co Estado e ises outros termos autonómicos; máis prefiro concello o menicipio ou tribo (especialmente as dos Interanmicus e os Spacos, que son dos que venho). Ainda non sexa eu un pagán xa que de credos non sou crédulo paréceme a min ca Igrexa monopolizou o termo pra os seus intereses…
        Tomar tomaremos unha cunca de vinho, ou dúas seica ven o caso; máis de seguro non será coma deus manda… Seica por mandar, que sexa por Manda Carallo e si é Vintenove, millor.
        E xa sabes o que di o aforismo:
        Seica breves non doncuzcas :))´

        Breves saúdos.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: