• BENVIDOS Ó BLOG DE RAFA QUINTÍA

  • SOBRE O AUTOR

  • © Fotografías blog: Rafa Quintía

  • A LINGUAXE DAS CAMPÁS. ETNOGRAFÍA DOS SINOS

  • MARIÑA: DE DEUSA A SANTA

  • MONTE DAS CROAS: ANTROPOLOXÍA DUN CASTRO

  • ANÁLISE ESTRUTURAL E SIMBÓLICA DO MITO DA MOURA

  • LA HISTORIA DE GALICIA EN 50 LUGARES

  • USO SIMBÓLICO DO CUARZO NA CULTURA GALEGA. Aspectos etnográficos e arqueolóxicos

  • PATRIMONIO INMATERIAL DE SAN MARTIÑO DE SALCEDO

  • ALICORNIO. O PODER DO CORNO DE UNICORNIO NA MEDICINA TRADICIONAL GALEGA

  • A NOSA SEÑORA DA LANZADA. Estudio antropológico de un santuario costero.

  • PARA CANTAR VEÑO EU! Unha viaxe pola cultura musical galega da man dos Chichisos

  • DE VELLO, GAITEIRO! Biografía do grupo de música tradicional Os Chichisos

  • DEUSES, MITOS E RITOS DO MONTE DO SEIXO. Unha proposta interpretativa en clave céltica.

  • Á SOMBRA DE BOUZA PANDA. Poemario de trincheira e maldizer

  • MADAMAS E GALÁNS. HISTORIA DO ENTROIDO DE COBRES

  • MUÍÑOS, A MEMORIA DA AUGA.

  • Documental “SETE CAMIÑOS. ENCRUCILLADA DO TEMPO”

  • Documental “COMUNEIROS. Cen anos de vida e loita polo monte de Salcedo”

  • Documental “Monte do Seixo. A Montaña Máxica”.

  • Curtametraxe documental “NOITE DE REIS COS CHICHISOS”

  • A PEDRA DO FUNDAMENTO

  • “FEITO NA CASA”

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº6

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº5

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº4

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº3

  • “FOL DE VELENO. Anuario de Antropoloxía e Historia de Galiza”. Nº2

  • “FOL DE VELENO. Revista de Etnografía e Historia de Galiza”. Nº1

  • ALBIÓN GALAICA

  • “GALICIA ENCANTADA: O país das mil e unha marabillas”

  • “OS MOUROS E AS MOURAS: MÁXICOS ENIGMÁTICOS DA MITOLOXÍA POPULAR”. Actas das V Xornadas de literartura de tradición oral.

  • POEMARIO DOS GAFOS. Obra colectiva.

  • CATÁLOGO-GUÍA do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños

  • AS PONTES DE PONTEVEDRA. Libro da exposición do mesmo nome. (Obra colectiva)

  • ATAS DAS JORNADAS DA LITERATURA GALAICO-PORTUGUESA 2012-2014

  • ACTAS DAS II XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ACTAS DAS I XORNADAS SOBRE O ENTROIDO DE GALIZA

  • ENTRADAS POR ORDE CRONOLÓXICA

  • CONTADOR

    • 116,568 hits
  • Follow Á Sombra de Bouza Panda on WordPress.com

PUBLÍCASE “A LINGUAXE DAS CAMPÁS. ETNOGRAFÍA DOS SINOS”

portadas imaxe

O 15 de setembro do 2007 celebrábanse na parroquia pontevedresa de Tomeza as I Xonadas sobre Campás e Campaneiros. A partir dese ano, dende a asociación cultural Os Chichisos vimos traballando coa intención de dar a coñecer a ancestral linguaxe das campás e de pór o noso gran de area na difusión e conservación deste valioso xeito de comunicación —auténtico tesouro do noso patrimonio cultural— e do oficio de campaneiro, hoxe, por desgraza, en serio perigo de desaparición. Con estas xornadas, cuxa celebración varía de lugar de ano en ano, tamén tratamos de recoller a riqueza dos diferentes toques, así como as súas variacións locais entre unhas parroquias a outras.

16-09-2007

Agas contadas escepcións, como as obras de referencia  Campás e campaneiros  de Xerardo Dasairas (Ir Indo edicións. Vigo, 2004)  ou o de Celso García Alonso  As campás galegas. Fundicións (Deputación de Pontevedra Editorial. Pontevedra, 2012), sufrimos na nosa terra a ausencia de materiais divulgativos e investigacións en torno ao patrimonio dos sinos. Así que, movidos polo noso interese en preservar e dar a coñecer este legado cultural naceu a idea de escribir este libro que, ademais dos textos que contén, achega un interesante arquivo sonoro e visual, en forma de DVD, sobre os diferentes toques das campás e unha escolma de videos testemuñais destas xornadas. Os videos son de Rosa Lede e os audios de Xoán Gil, do colectivo desgraciadamente hoxe desaperceido Escoitar.org

O presente libro, froito destes anos de traballo, supón un breve achegamento ao mundo dos sinos, á súa orixe, tipoloxías, aos seus usos e funcións. Pero, ademais, contén os resultados da recollida de campo levada a cabo polos membros dos Chichisos neste últimos dez anos, destanacando neste eido da recollida o traballo da compañeira Rosalía Rodríguez e do compañeiro Xosé Feijoó. Xa que logo, este libro combina os resultados dun traballo de investigación bibliográfico levado a cabo polo que aquí escribe e de traballo de campo para ofrecer unha obra divulgativa e rigorosa a prol da valorización e coñecemento da linguaxe das campás e de todo o mundo inmaterial que envolve aos sinos na nosa cultura galega.

Agardamos que libros como este axuden a coñecer mellor o mundo dos sinos e a valorar a súa importancia dentro do tesouro do noso patrimonio cultural. Só coñecendo o seu valor e dignificando o uso das campás e o oficio de campaneiro poderemos facer algo para frear o triste esmorecer desta vella linguaxe sonora. De nós depende, pois, que os sinos sigan soando e a xente siga a entender a súa voz e o seu canto.

portada_campaneiros

Datos técnicos:
Autor: Rafael Quintía Pereira e Rosalía Rodríguez
Editorial: A.C. os Chichisos
Impresión: branco e negro
Tamaño: 23×16
150 páxinas
Ano: 2017
I.S.B.N. 978-84-947748-0-5

Conten DVD con audio e vídeo

PVP: 20 €

 

Advertisements

O DOCUMENTAL “SETE CAMIÑOS. ENCRUCILLADA DO TEMPO” PARA VISIONADO ONLINE

Xa se pode visionar online, a través da canle de youtube da SAGA,  o noso documental “Sete Camiños. Encrucillada do tempo“.

Este documental, que realizamos no 2011, pretendía dar a coñecer o proxecto para a creación do Espazo Natural e Arqueolóxico dos Sete Camiños, hoxe unha realidade, e pór en valor e dar a coñecer o rico patrimonio natural, arqueolóxico e etnográfico desta contorna natural dos montes do Morrazo.

PRIMEIRA PARTE:

SEGUNDA PARTE:

 

PUBLÍCASE “MARIÑA: DE DEUSA A SANTA”

A editorial Galaxia vén de publicar a miña obra “Mariña: de deusa a santa”, coa que gañei o Premio Ramón Piñeiro de Ensaio 2016.

Páginas desdeCuberta-Mariña de deusa a santa

Páginas desdeCuberta-Mariña de deusa a santa2

Toda a información sobre o libro na seguinte ligazón do catálogo de Galaxia:

http://editorialgalaxia.gal/produto/marina-de-deusa-santa/

ENTREVISTA PARA “ESCOLA NAS ONDAS”

Adxunto a ligazón onde podedes ver o video da entrevista que me fixeron na UNED para o proxecto de Escola nas ondas. Falamos, entre outras cousas,  de mitoloxía e de tradicións e crenzas comúns entre Galiza e o Norte de Portugal.

http://escolasnasondas.com/galicia-e-o-norte-de-portugal-basicamente-celebramos-as-mesmas-festas-coas-mesmas-ritualidades-e-as-mesmas-crenzas/

CONFERENCIA: “ANTROPOLOXÍA DA ARTE RUPESTRE. O PATRIMONIO INMATERIAL”

Este xoves teño o gusto de compartir unha conferencia co meu amigo e admirado Buenaventura Aparicio Casado. Neste acto, organizado polo Ateneo de Pontevedra, intentaremos achegar outra ollada sobre a nosa arte rupestre: a ollada da antropoloxía.

Mitos, lendas, crenzas e incluso ritos atoparon nos petróglifos galegos a base material sobre a que construirse. A arte rupestre é, pois, o lenzo pétreo sobre o que ao longo do tempo o noso pobo foi pintando todo un universos simbólico de crenzas que hoxe en día nos ofrecen un marabilloso exemplo da cosmovisión da nosa sociedade tradicional.

Quen os fixo?, que son?, que agochan?, para que servían?, existen tesouros baixo eles? para respostar a estas e moitas outras preguntas o pobo elaborou o seu discurso propio e independiente do académico ou arqueolóxico pero igualmente valioso dende un punto de vista antropolóxico. A estas cuestións intentarenos responder tomando como base a visión que tiña o pobo deste legado do noso pasado.

Como sempre, quedan todos convidados.

“Antropoloxía da arte rupestre. O patrimonio inmaterial”

Relatores: Buenaventura Aparicio Casado (doutor en Historia) e Rafael Quintía Pereira (antropólogo)

Día: xoves, 16 de febreiro de 2017

Hora: 20:00

Lugar: Salón de Actos da Casa das Campás (rúa de Don Filiberto, 9-11)

cartel-arte-rupestre

ACTUALIZACIÓN DO POST: FOTOS DO ACTO

img-20170217-wa0007

img-20170217-wa0009

escanear0003

UN LIMIAR PARA “PETRÓGLIFOS DO ALTO TÁMEGA” DE BRUNO RÚA

img_20170106_163049

Acaba de publicarse o libro “Pétróglifos do Alto Támega”, de Bruno Rúa. Unha estupenda guía sobre a arte rupestre desta comarca ourensá que tiven o gusto de prologar e que recomendo a todo aquel interesado no noso patrimonio e, en concreto, nos petróglifos galegos. Aquí deixo o limiar do libro para quen estea interesado en afondar algo máis sobre os contidos da obra.

 

LIMIAR

Coñecín a Bruno Rúa hai uns anos por mor dos traballos que dende a Sociedade Antropolóxica Galega (SAGA) desenvolvemos por terras do Támega, entre eles o proxecto “Alto Támega: accións na paisaxe patrimonial” no que colaboramos co departamento de Historia, Arte e Xeografía da Universidade de Vigo. Foi o meu colega e secretario da SAGA Miguel Losada —que por aquelas datas (2011) viña de descubrir o fabuloso petróglifo das Covas ou Ferradas, en Vences—  quen me amosou a Guía Arqueolóxica do Alto Támega de Bruno e quen un tempo despois nos presentaría persoalmente. Lembro que, xa por entón, o seu traballo me pareceu digno de eloxio, tanto polo seu rigor técnico como pola dedicación posta na elaboración daquela obra. Hoxe en día, podo comprobar con ledicia como esa dedicación e rigor non só non decreceu senón que se viu incrementada como resultado dos anos de estudo e de entrega a prol da divulgación do noso patrimonio cultural.

É por iso que é para min unha honra facer o limiar deste novo traballo seu, onde realiza un magnífico inventario de perto de 240 petróglifos da comarca do Támega, a meirande parte deles descoñecidos non só para a cidadanía en xeral senón para o mundo académico en particular, e co plus de que un grande número destes “novos” gravados foron descubertos polo propio Bruno durante os últimos doce anos de incansable traballo de campo.

Os petróglifos prehistóricos de Galicia son unha das manifestacións culturais máis importantes e representativas do noso patrimonio arqueolóxico. Estes gravados, malia seren BIC —Ben de Interese Cultural— e contaren en teoría coa maior das proteccións legais, atópanse seriamente ameazados e nun estado xeral de abandono. Pero o valor da nosa arte rupestre vai máis alá do seu carácter histórico pois os petróglifos galegos son xeradores de contidos simbólicos e inmateriais que, sustentados nun proceso dinámico de creación de patrimonio oral de base mítica e lendaria, serviron para construír toda unha dialéctica cultural entre a comunidade humana do lugar e o seu legado arqueolóxico. Os petroglifos galegos convertéronse ademais nun dos sinais de identidade galega máis senlleiros e poderosos cultural e iconograficamente falando. Velaí o valor da nosa arte rupestre e o interese de traballos coma o de Bruno que supoñen un paso máis na dignificación e coñecemento donoso patrimonio cultural.

As terras do Támega, malia ser un dos lugares máis ricos e interesantes de Galicia en canto á súa diversidade de restos arqueolóxicos, son unha gran descoñecida para moitos investigadores do país. Campos como o da arte rupestre, que se cría que escaseaba no interior de Galicia, apenas foron tocados. Por iso, traballos como o de Bruno cobran aínda máis valor, pois non só axudan a abrir novos temas de estudo senón que achegan unha valiosa información e soporte para futuros traballos nestas comarcas.

Algúns destes gravados xa os coñecía por visitas á zona, por referencias da  guía de Bruno anteriormente citada ou polos sempre interesantes traballos do meu amigo Miguel Losada[1], pero a maior parte deles eran descoñecidos para min, de aí o meu agradecemento ao autor desta obra que estamos a presentar por telos dado a coñecer.

Pero o traballo de Bruno Rúa ten aínda un valor maior: dá a coñecer novos motivos que enriquecen a panoplia simbólica da nosa arte rupestre. Os petróglifos do Támega que Bruno compendia na súa nova guía ofrecen novas modalidades estilísticas que fan, se cabe, aínda máis valioso o mundo dos petróglifos galegos obrigando, necesariamente, a  abrir a óptica de estudo e, por suposto, a incrementar as áreas de prospección e investigación cara ao interior de Galicia.

En conclusión, o libro que nos ofrece o investigador Bruno Rúa é unha completa e minuciosa guía sobre os petróglifos do Támega que satisfará todas as expectativas de calquera amante da nosa arte rupestre. Nela atopará unha interesante introdución ás tipoloxías dos gravados e aos  diferentes soportes, así como achegas a posibles interpretacións desta milenaria linguaxe labrada na pedra. Ademais inclúe unhas excelentes reproducións dos deseños de cada un dos petróglifos, froito dun detallado e laborioso traballo, e tamén a súa descrición, localización e cordeadas xeográficas para facilitar a súa visita e estudo a todo aquel que estea interesado.

Sen lugar a dúbidas un traballo destinado a converterse nunha obra de referencia para coñecer o patrimonio arqueolóxico —neste caso a arte rupestre— destas comarcas bañadas polo río Támega que tan rico pasado atesouran. Gocen, pois, da súa lectura e descubran estas xoias do noso patrimonio da man de quen mellor as coñece: Bruno Rúa.

 

Rafael Quintía Pereira

Antropólogo

[1] Losada, M. (2013). “O Petróglifo das Cuncas ou as Ferradas: the Yorkshire connection”. Caderno de campo, nº7. Sociedade Antropolóxica Galega.

Losada, M. (2014).“Os petróglifos de Sandín e o camiño do sol ou o porqué dos cadelos que corren atrás dos carros”. Caderno de campo, nº10. Sociedade Antropolóxica Galega.

 

UNHA VIRXE, UNHA MOURA E UNHA SANTA.

En abril de 1997, facendo o Camiño de Santiago e cando cruzaba as montañas do Cebreiro  aconteceu un suceso na miña vida —un causalidade fascinante— que me levaría a iniciar unha busca na que levo inmerso xa 20 anos. Aquel foi o meu particular milagre do Cebreiro, que por cuestións de espazo e de intimidade non vén a conto explicar. Durante todo este tempo o tema das antigas deidades femininas foi uns dos meus maiores intereses dende un punto de vista antropolóxico e histórico.

VLUU L100, M100 / Samsung L100, M100

Dez anos despois, no 2007, estabamos a voltas co Grupo Etnográfico Serpe Bichoca e o amigo Calros Solla andaba artellando o libro “Monte do Seixo. Reivindicación da montaña máxica” e pediume se podía escribir un artigo ao respecto do patrimonio esta montaña de Terra de Montes. Foi así como naceu aquel traballiño que levaba por título “Monte Seixo, reflexo sagrado da deusa nai”. Naquelas 17 páxinas publicada no libro do meu amigo avanzaba —ás veces cun exceso de paixón, debo recoñecer— algúns dos temas que despois, con máis tempo, maior rigor e coñecementos, formarían uns dos eixos fundamentais do meu labor investigador no eido da antropoloxía galega. Malia ás limitacións daquel traballo, por aqueles parágrafos xa desfilaban mouras, santas, virxes e ancestrais ritos e lugares de culto.

dsc_2815-copia

Esa busca da que falo, esa liña e investigación que me apaixona dende entón non é outra máis que a procura da pegada das antigas deidades femininas no folclore, na mitoloxía e na relixiosidade galega. Ese interese foi o que me levou no ano 2010 a realizar o traballo ”A Nosa Señora da Lanzada. Estudio antropológico de un santuario costero”, que sería galardoado co Premio de Investigación Luis Cuadrado 2010 e publicado como libro no 2011. Nese traballo estudaba a conxugación dos ancestrais ritos precristiáns co culto á Virxe, a divina intervención da Nosa Señora da Area cos poderes das augas, os astros e as pedras ou os aspectos simbólicos que vencellaban este santuario co mundo do Máis Alá, coas ánimas en pena e coas bestas fantasmagóricas que habitan as nosas rías e as nosas illas. Foi o comezo do que co tempo sería unha triloxía non premeditada pero que hoxe, felizmente, se consuma.

54956 SeÑora Lanzada PORT - copia

 

As miñas investigacións continuaron afondando no mito da Moura, no seu simbolismo e estrutura, no que hai detrás desta figura e no que nos legou o que, sen lugar a dúbidas, é o mito galego máis importante. Todo ese traballo plasmouse no 2015 na obra “Análise estrutural e simbólica do mito da Moura”, que sería premiada co Premio Vicente Risco de Ciencias Sociais 2015 e publicada no 2016.

portada a moura

A estas alturas tiña pescudado e dado a coñecer as miñas investigacións sobre unha Virxe —a Virxe da Lanzada— e sobre a Moura pero quedábame un elemento fundamental desa trindade que levaba estudando todos estes anos: unha santa. A elixida non podía ser outra que aquela á que xa lle botara o ollo había dez anos e á que viña estudando dende entón xunto coas Moura e as virxes: a santa Mariña. Todo esa investigación condensouse no traballo “Mariña, de deusa a santa. A advocación de Santa Mariña na cristianización da Gallaecia” que cousas do destino —ou da deusa— acaba de recibir o Premio Ramón Piñeiro de Ensaio 2016.

????????????????????????????????????

Nunca puiden imaxinar cando comecei esta aventura na procura das deusas que ía contar con tanta sorte e beizóns. Tres obras, tres galardóns e tres facianas nas que se agocha a vella idea daquelas antigas deidades femininas da vida, a morte, a terra e a fertilidade cuxo recordo aínda perdura na nosa mitoloxía e nas nosas crenzas.

Vai pois o meu agradecemento eterno para elas ou para ela na súa trinitaria presenza de Virxe, Moura e Santa.

%d bloggers like this: